donderdag 25 april 2013

Oedipus

Ik moet iets opbiechten. Ik ben nog nooit naar een toneelvoorstelling geweest. Ik ben naar concerten geweest, en musicals, en dansvoorstellingen, eigenlijk naar alles wat zich op een podium afspeelt, maar nooit naar een echte toneelvoorstelling. Tot nu dus.

De Oedipus van het Ro Theater is eigenlijk twee tragedies in één. Een deel is is Oedipus Rex, waarin de jonge Oedipus wordt geconfronteerd met zijn afschuwelijke lot, een ander deel is Oedipus in Kolonos, waarin de oude koning Oedipus zijn ogen uitsteekt en zich langzaam terugtrekt uit de wereld.



Koning Laios en zijn vrouw Iokaste zijn vervloekt door een orakelvoorspelling. Als zij een zoon krijgen, dan zal deze zijn vader vermoorden en met zijn moeder trouwen. Laios wil koste wat kost geen kind krijgen, maar Iokaste wil niets liever. Ze voert hem dronken en weet zo een kind te verwekken.

Als het kind eenmaal geboren is en het een jongetje blijkt te zijn, wordt deze meegegeven aan jagers opdat deze het kind vaan een berg af zullen gooien. Maar de jagers kunnen het niet over hun hart verkrijgen om de baby te doden, en geven het aan een stel dat zelf geen kinderen kan krijgen.

Oedipus groeit op in het besef dat dit zijn echte ouders zijn, en gaat als volwassene op weg naar Korinthe. Onderweg bij een driesprong komt hij een koets tegen. Hij wil erlangs, zij willen erlangs, en in een vlaag van woede vermoordt Oedipus alle inzittenden, behalve één (waarmee hij dus zijn vader heeft vermoord). In Korinthe aangekomen is Iokaste rouwende om haar man, maar raakt al snel verliefd op Oedipus en trouwt met hem (een huwelijk met zijn moeder).

Langzaam maar zeker komt alles uit. Iokaste hangt zichzelf op en Oedipus steekt zijn ogen uit, omdat hij niet langer de miserie wil zien die hij heeft aangericht. Hij vertrekt met zijn dochter naar een afgelegen gebied om daar te wachten tot de dood hem komt halen.

Alize Zandwijk regisseerde Oedipus. Zij is is sinds 2006 artistiek leider van het Ro Theater. De periode daarvoor maakte Alize Zandwijk met Guy Cassiers het artistiek beleid van het gezelschap. Bij het Ro Theater introduceert zij herhaaldelijk nieuwe toneelschrijvers in Nederland, maar naast moderne regisseert ze ook een klassiek repertoire (zoals Shakespeares King Lear en Oedipus).

donderdag 18 april 2013

Fremdkörper

Een tijd geleden blogde ik over de &Me, de film van Norbert ter Hall. De film is gebaseerd op dit boek, Fremdkörper, waarvan nu ook een filmeditie uit is genaamd And Me. Ik heb de filmeditie niet gelezen, maar ik heb wel erg genoten van &Me (de film) en Fremdkörper, misschien een aanrader?


Het verhaal speelt zich af in Brussel ten tijde van de Europese eenwording. Edurne is een studente die, naar aanraden van haar professor in Barcelona, in Brussel is gaan studeren. Daar ontmoet ze Eduard, een Duitse docent Rechten van de Mens. Hij wil zijn leven radicaal veranderen op aanraden van zijn zus. Zij gelooft er namelijk heilig in dat hij een vrouwen-man is, hoewel zijn vorige relaties allemaal kortstondige waren met mannen. Na een toevallige ontmoeting beginnen ze een relatie. En dan is er nog Richard, een jonge advocaat uit Amsterdam. Hij is naar Brussel gekomen om Julia te vergeten en leeft in grote onvrede met de wereld. Dan ontmoet hij Eduard en Edurne, en raakt gefascineerd door het stel.

Oscar van den Boogaard is een Nederlandse schrijver. Hij werkte een tijdlang op een advocatenbureau alvorens zich volledig op schrijven te storten. Zijn debuut maakte hij in 1990 met Dentz (bij de uitgeverij Athenaeum - Polak & Van Gennep, waar hij destijds de enige levende schrijver was). Daarna volgden nog vele andere boeken waaronder Fremdkörper en De Heerlijkheid Van Julia (genomineerd voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil).

zondag 14 april 2013

Hartstocht

Het laatste concert dat ik van het Limburgs Symfonie Orkest (LSO) zal bijwonen. Niet omdat ik niet meer naar klassieke concerten ga, of niet meer naar concerten van dit orkest specifiek, maar omdat het fuseert met Het Brabants Orkest en voortaan verder zal gaan onder de naam Philharmonie Zuidnederland.

Het laatste concert dus, maar wel een prachtige afsluiter (voor mij dan, want dit seizoen wordt gewoon afgemaakt als het LSO). De Haydn variaties en het vioolconcert van Brahms en de achtste symfonie van Dvorák werden ten gehore gebracht in dit prachtige concert met de naam Hartstocht. En hoewel de Haydn variaties mij persoonlijk weinig doen, is Brahms' vioolconcert magisch. Vooral met de virtuoze Lei Wang als solist. De achtste symfonie van Dvorák is opvallend westers voor een componist die bekend staat voor zijn Tsjechisch folkloristisch aandoende stukken (een stijl waar ik persoonlijk erg van houd). Het is niet mijn favoriete symfonie, en dat zal die ook nooit woorden, maar dat is een kwestie van persoonlijke smaak.


Ed Spanjaard dirigeerde. Geen kleine naam in de wereld van Nederlandse symfonieorkesten. Tegenwoordig is hij honorair dirigent van het LSO, nadat hij van 2001 tot 2012 bij hetzelfde orkest chef-dirigent was. Hij is regelmatig gastdirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest en vrijwel alle Nederlandse symfonieorkesten, en ook buitenlandse orkesten niet te vergeten. Ook is hij sinds 1982 chef-dirigent van het in hedendaagse muziek gespecialiseerde Nieuw Ensemble. Verder is hij als operadirigent werkzaam geweest bij De Nederlandse Opera, de Opéra National de Lyon, de Nationale Reisopera, Opera Zuid en 'Opera in Ahoy'.

donderdag 11 april 2013

Gummo

Een voor mij totaal onverwacht filmbezoek was dit. Een vriend vroeg me of ik mee wilde gaan naar een film. Oké, maar waar gaat de film dan over? Dat wilde hij niet zeggen, noch hoe de film heette. En dus ging ik mee.



Gummo speelt zich af in Xenia, een lamlendig stadje in de Amerikaanse staat Ohio. De film volgt een paar van de inwoners in deze white trash inteeltwereld. Het is een wereld van apathie en een totaal gebrek aan moreel besef, een ruwe wereld. Maar ook een mooie, op een vreemde, poëtische manier.

Harmony Korine is meester van de avant-garde film, maar dan wel van dat soort waar je niet eerst voor moet hebben doorgeleerd. Het zijn films met weinig plot, maar die eerder een soort sfeerbeeld geven. Vreemd en poëtisch. Die toon werd al meteen gezet met Gummo, zijn debuutfilm. Vanaf vandaag draait zijn nieuwste film Spring Breakers in de bioscoop.