donderdag 14 februari 2013

Jane Eyre

Ik ben op een missie: zoveel mogelijk literatuur lezen. Ik moet mijn boekverslagenquotum halen, en ben hard op weg. Prima missie, toch? Een uitgelezen kans om boeken te (her)ontdekken, zoals bijvoorbeeld Jane Eyre.

Dit is niet de eerste keer dat ik Jane Eyre lees. Ik had vroeger kinderversie van de Jeugdclub. Gekregen voor Sinterklaas, samen met nog een deel andere literatuurklassiekers. Boeken van hooguit honderd pagina´s, maar wel een goede introductie op de klassiekers.

Nu lees ik Jane Eyre voor Engels. Verplicht. Een straf is het niet. Het is niet het spannendste verhaal, maar wel een mooi. Er gebeurt weinig, en toch verveelt het geen moment. En dat is knap. Vooral als je bedenkt dat het boek uit 1847 komt.


Jane Eyre is het levensverhaal van Jane Eyre, verteld door Jane zelf. Het begint met haar vroege jeugd. Ze is wees en woont in bij haar rijke familie. Het is eenzame, liefdeloze jeugd. En dat is het ook als ze naar de meisjeskostschool Lowood gestuurd wordt (waar ze, nadat ze haar school heeft afgerond, werkt als lerares). Ze gaat weg om als gouvernante te werken bij de jonge pupil van Mr Rochester. Ze wordt verliefd op haar werkgever, maar ontdekt dat hij al getrouwd is en vlucht wanhopig weg.


Jane Eyre is de bekendste roman van Charlotte Brontë, de oudste van de drie Brontë-zusjes. Ze schreef het boek onder het pseudoniem Currer Bell. Ze geloofde dat kunst het overtuigendst was, als het was gebaseerd op eigen ervaring. Jane Eyre zit vol met eigen ervaring, het was zelfs zo realistisch dat men eraan begon te twijfelen of de auteur wel echt een man zou zijn. Of was het misschien toch door een vrouw geschreven?

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen