zaterdag 23 februari 2013

Pagliacci

Dit is nu al mijn favoriete Opera Zuid-productie (naast Katja Kabanova dan). En dat wil iets zeggen.

Pagliacci is eigenlijk een best bekende opera, hoewel je waarschijnlijk noch van de componist (Ruggero Leoncavallo), noch van de opera gehoord hebt. Een van de bekendste aria´s aller tijden komt uit deze opera:


Dit is het moment dat de macho Canio zich kwetsbaar toont. Hij zingt dat hij zijn schmink op moet doen en zijn kostuum aan moet trekken, zodat hij dadelijk weer het publiek kan vermaken. The show must go on...


foto: Morten de Boer


Pagliacci is een komische opera die tragisch eindigt. Het gaat over een rondreizend circusgezelschap, dat net na de Tweede Wereldoorlog weer aankomt ergens in een Italiaans dorp. Het circus is wat kleiner en armzaliger geworden, maar het dorp is blij dat er weer eens iets plezierigs is.

Maar in het circus zelf is het minder leuk. Nedda en Canio hebben een slecht huwelijk, en Nedda heeft een affaire met de dorpsbewoner Silvio. Maar Tonio is ook verliefd op Nedda, en wil wraak nemen op Nedda, omdat ze zijn liefde niet beantwoordt.

Of kort gezegd: een prachtige opera vol drama, prachtige muziek en acrobatiek.

foto: Morten de Boer


Pagliacci is het regiedebuut van Miranda van Kralingen (artistiek leider van Opera Zuid), in samenwerking met Nynke van den Bergh, die al regisseerde voor verschillende koren en operagezelschappen, waaronder Opera Zuid (Le Nozze Di Figaro en de korte voorstelling Le Tableau Parlant).

zaterdag 16 februari 2013

Het dwaallicht

Alweer een boek. Uitgelezen in één dag. Het helpt natuurlijk dat ik vakantie heb, maar het boek zelf helpt ook mee (vooral het aantal bladzijden; slechts 54 bladzijden). En het mag op m´n literatuurlijst, dus da's ook mooi.

Het Dwaallicht speelt zich af op een regenachtige novemberavond in Antwerpen. Frans Laarmans wil net terug naar huis gaan als hij drie Afghaanse zeelui tegenkomt die op zoek zijn naar ene Maria van Dam. Ze hebben het adres opgeschreven. Eerst probeert Laarmans het nog te beschrijven in zijn gebrekkige Engels, maar al snel geeft hij het op en besluit hij met hen mee te lopen naar het adres. Uiteindelijk wordt het een tocht door heel de stad.


Het Dwaallicht is het laatste werk uit het oeuvre van de Vlaamse schrijver Willem Elsschot. Het boek is net na de Tweede Wereldoorlog verschenen, in 1947. Het is een typische Elsschot-novelle. De hoofdpersoon is zijn alter ego Laarmans, die vaker in zijn werk voorkomt. Wandelend door de stad praat Laarmans met zijn zeelui over religie. Ook religie is een herhaaldelijk terugkomend thema, hoewel Elsschot zelf atheïst is.

donderdag 14 februari 2013

Jane Eyre

Ik ben op een missie: zoveel mogelijk literatuur lezen. Ik moet mijn boekverslagenquotum halen, en ben hard op weg. Prima missie, toch? Een uitgelezen kans om boeken te (her)ontdekken, zoals bijvoorbeeld Jane Eyre.

Dit is niet de eerste keer dat ik Jane Eyre lees. Ik had vroeger kinderversie van de Jeugdclub. Gekregen voor Sinterklaas, samen met nog een deel andere literatuurklassiekers. Boeken van hooguit honderd pagina´s, maar wel een goede introductie op de klassiekers.

Nu lees ik Jane Eyre voor Engels. Verplicht. Een straf is het niet. Het is niet het spannendste verhaal, maar wel een mooi. Er gebeurt weinig, en toch verveelt het geen moment. En dat is knap. Vooral als je bedenkt dat het boek uit 1847 komt.


Jane Eyre is het levensverhaal van Jane Eyre, verteld door Jane zelf. Het begint met haar vroege jeugd. Ze is wees en woont in bij haar rijke familie. Het is eenzame, liefdeloze jeugd. En dat is het ook als ze naar de meisjeskostschool Lowood gestuurd wordt (waar ze, nadat ze haar school heeft afgerond, werkt als lerares). Ze gaat weg om als gouvernante te werken bij de jonge pupil van Mr Rochester. Ze wordt verliefd op haar werkgever, maar ontdekt dat hij al getrouwd is en vlucht wanhopig weg.


Jane Eyre is de bekendste roman van Charlotte Brontë, de oudste van de drie Brontë-zusjes. Ze schreef het boek onder het pseudoniem Currer Bell. Ze geloofde dat kunst het overtuigendst was, als het was gebaseerd op eigen ervaring. Jane Eyre zit vol met eigen ervaring, het was zelfs zo realistisch dat men eraan begon te twijfelen of de auteur wel echt een man zou zijn. Of was het misschien toch door een vrouw geschreven?

dinsdag 5 februari 2013

Liefde, jaloezie en overspel bij Opera Zuid

De première van Pagliacci komt steeds dichterbij, en dat betekent dat er mooie dingen uitkomen. De promo-foto die te vinden is op mijn Tumblr (klik!), en dit mooie filmpje van Maastricht Dichtbij:


Een introductie op de opera, maar - nog belangrijker - een introductie op deze productie (kleding, verhaal, etc.) en met mooie beelden van de repetitie.

Dus bij deze. Lang leve Opera Zuid!