zaterdag 22 december 2012

O brother, where art thou?

Waar klassieke verhalen tot kunnen leiden. Homerus zou zeker niet hebben gedacht dat zijn Odyssee bewerkt zou kunnen worden tot dit: O Brother, Where Art Thou?, een Amerikaanse, ietwat melige bewerking.

In 1937, op het platteland van de Amerikaanse staat Missisippi, ten tijde van de Grote Depressie. Drie
mannen ontsnappen uit een chain gang en gaan op zoek naar de schat van $1,2 miljoen. Die schat claimt Ulysses Everett McGill te hebben gestolen en begraven voordat hij gevangen genomen werd. Ze hebben precies vier dagen om deze te vinden voordat het gebied onder water wordt gezet, zodat er op die manier energie wordt opgewekt. En, zoals een Odyssee-bewerking betaamt, komen ze vele verschillende, vaak nogal vreemde figuren tegen tijdens hun reis.

Wat de film zo mooi/bijzonder maakt, is niet per se het verhaal, maar juist alles eromheen. De kleuren (letterlijk alles is in sepia-tinten), de - maffe - karakters, maar bovenal de muziek. Bluegrass, gospel, country, blues en folk. De soundtrack won zelfs een Emmy voor het album van het jaar 2001.



O Brother, Where Art Thou? werd geregisseerd door Joel en Ethan Coen, ook bekend als de Coen-brothers. En als hun namen je niets zeggen, waarschijnlijk zeggen hun films je dan wel iets: The Big Lebowsky, True Grit, No Country For Old Men, Blood Simple en Fargo. Stuk voor stuk topfilms.

zaterdag 15 december 2012

San Giovanni in laterano

De laatste dag in Rome is een dag vol kerken. Dit is de eerste: de San Giovanni In Laterano, de voornaamste en oudste van de vier pauselijke basilieken in Rome. Het is de officiële kerkelijke zetel van de bisschop van Rome (de paus) en heeft de titel van moederkerk voor de Rooms-katholieken. Ze staat boven alle kerken in Rome, zelfs boven de Sint Pieter.



De basiliek is gesticht door Constantijn de Grote, ter ere van het Edict van Milaan in 313, en zou daarmee het oudste kerkgebouw in Rome zijn, ware het niet dat de kerk in 869 bij een aardbeving werd vernietigd en dat van het oorspronkelijke gebouw weinig is overgebleven. Het huidige gebouw dateert van 1650, toen Paus Innocentius X de opdracht gaf aan de architect Francesco Borromini om van het talloze malen herbouwde gebouw een moderne kerk te maken. Borromini liet de originele plattegrond en structuur intact, maar maakte er een barok geheel van. Alleen het houten plafond komt uit de oorspronkelijke kerk (op speciaal verzoek van de paus) en staat daarmee in schril contrast tot de rest van de kerk. Pas later werd de huidige voorgevel toegevoegd.

Bij deze kerk horen ook de Scala Sancta, de heilige trappen. Volgens de Romaanse traditie zijn dit de trappen die Jezus moest beklimmen om door Pilatus berecht te worden. Natuurlijk bevonden zich deze trappen niet in Rome, maar in Jeruzalem. Sint Helena, de moeder van keizer Constantijn, heeft ze over laten komen. In 1589 heeft Paus Sixtus V ze hun huidige plek gegeven, voor de oude palatijnse kapel (de Sancta Sanctorum).

dinsdag 4 december 2012

Your garden

In the dark of the night I roam, searching for your garden;
Through forests of stone I dwell, but where is your garden?
When Notus freed the scent of musk from the shackles of your hair,
It lured me to the gates of your garden

You ignited the candle of your face on the terrace of your garden,
And as a moth pulled towards the flame I coursed to your garden
You bestowed the gifts of rain and mist on me,
As I found love amongst the peach-trees of your garden

I am not a nightingale, my rose, but a crow,
Who merely wishes to sit on the wall of your garden

Thom van Laar


Dit gedicht is geschreven door een goede vriend van mij, Thom van Laar. Hij schrijft gedichten op zijn Tumblr, The Decadent's Manual. Hoewel dit pas zijn tweede gedicht is, en hij zelf vindt dat hij nog veel te leren heeft, houd ik van ze. Ze zijn duister, mysterieus en erg mooi. Ze laten me een beetje denken aan Poe, nu ik het schrijf.

Volg The Decadent's Manual: http://lobstermouse.tumblr.com/

P.S. Het gedicht heeft officieel geen naam. Ik heb het Your Garden genoemd, omdat ik een titel nodig heb voor mijn berichten op Blogspot en "zonder titel" zo stom vond staan.

zondag 2 december 2012

Antonia

Een mooie, en ietwat bizarre film, maar zeker een aanrader: Antonia.

Antonia beschrijft het leven van vier generaties vrouwen in een dorp ergens in Nederland/België. Vier sterke vrouwen, in een nogal bekrompen en vreemd dorp. Het dorp verandert langzaam maar zeker, vooral door de aanwezigheid van Antonia, de stammoeder van deze dynastie vrouwen. Zij sluit vriendschappen, neemt mensen in huis en zorgt voor verbondenheid. (Ik weet het, het klinkt afgezaagd, maar het laat een beetje denken aan John Irving, en dan met name De Wereld Volgens Garp.)


Antonia is geregisseerd door Marleen Gorris, Nederlands regisseur en tekstschrijver. Ze is een uitgesproken feministe, en laat dit vaak zien in haar werk (zo ook Antonia). Antonia is waarschijnlijk haar meest succesvolle productie tot nu toe, met twee Gouden Kalveren en een Oscar voor beste niet-niet-Engelstalige film.