vrijdag 30 november 2012

Pompeii

Het is lang sinds de laatste keer dat ik geblogd heb. Ik had het druk, en, eerlijk gezegd, zag ik nogal op tegen het wachtende onderwerp: Pompeii. Pompeii is zo enorm groot, met zoveel erin. Er is veel te vertellen over Pompeii, over de geschiedenis, over de Vesuvius-uitbarsting, over belangrijke gebouwen. Zo veel dat ik een half jaar zou kunnen bloggen over alleen maar Pompeii. En hoe krijg je dat in godsnaam dan in één blog?


Pompeii was een welvarende stad in de Romeinse tijd. Totdat de Vesuvius in het jaar 79 besloot uit te barsten, en het leven abrupt tot een einde kwam. Gelukkig voor ons (niet voor de bewoners, die kwamen allen gezamenlijk om) raakte Pompeii bedekt onder de as. Zo abrupt dat de tijd letterlijk werd stilgezet, en de stad onveranderd raakte en sommige mensen als het ware geconserveerd.

Pompeii was een erg welvarende stad, en lopend door de stad zie je de gebouwen, het forum (centrale plein), de huizen, de theaters. Grote huizen, villa's, en enorme theaters. Rijk gedecoreerd ook, vaak met fresco's en mozaïeken. Sommige gebouwen zijn nog steeds in geweldige staat, andere zijn half ingestort (en bij weer andere wordt angstvallig geprobeerd om ze niet te laten instorten, met behulp van stalen buizenconstructies - Italianen...). Met een beetje fantasie kun je je voorstellen hoe het leven er uit moet hebben gezien in deze stad. Nu is het echter een spookstad, verlaten door de originele bewoners, met alleen nog maar vreemden die ronddolen. Mensen die er niet thuishoren, mensen uit een andere tijd, afkomstig uit andere plaatsen. Vreemdelingen.

Niet alleen kun je je het leven in de stad voorstellen, maar ook de ramp. Romeinen wisten niet wat vulkanen waren, noch wat ze kunnen doen (ze hadden er zelfs geen woord voor). Het moet verschrikkelijk zijn geweest om te zien hoe uit de berg in de verte ineens een donkere wolk verscheen. Een vreemde wolk, in de vorm van een pijnboom. Je wordt verrast door de as, plotseling midden in de nacht, en stikt. En als je het geluk (of ongeluk, ligt er maar aan hoe je het bekijkt) hebt om het te zien aankomen, probeer je nog te weg te komen, maar vluchten is onmogelijk. De dood is onvermijdelijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen