maandag 10 september 2012

Recital glasharmonica en harp

Gisteren was de vierde, en laatste, dag van Musica Sacra. De programma-onderdelen waar ik heen ben geweest waren prachtig, en de andere waren dat ongetwijfeld ook (getuige vorige jaargangen). En spijtig genoeg ben ik maar naar twee onderdelen geweest: Le Sacre Du Printemps (waar ik vorige keer over heb geblogd) en de recital glasharmonica en harp (waar deze blog aan gewijd is).

Ik ben niet naar deze uitvoering geweest omdat ik de gespeelde stukken zo interessant vond, noch omdat ik de componisten fantastisch, en zelfs niet omdat ik zo'n fan ben van de muzikanten (Thomas Bloch en Pauline Haas zijn geen kleine namen, in tegendeel). Ik ben hierheen gegaan puur en alleen omdat dit een van de weinige keren zal zijn dat ik een glasharmonica in actie kan zien. Zo veel wordt het instrument immers niet gespeeld.

De gespeelde muziek was moeilijk klassiek (op Mozart na), geschreven door niet heel erg bekende componisten (op Mozart en Wagner na). En gespeeld op een instrument, glasharmonica, dat niet heel erg fijn in het gehoor ligt. Maar ja, het is en blijft Musica Sacra, een festival bekend om zijn eigenzinnige programma dat niet voor iedereen is, maar wel erg mooi. Hier zitten mensen die bereid zijn om moeite te doen voor muziek. En de muziek is magisch!

Dit is muziek waar elfen op zouden dansen. Sprookjesmuziek is het, fragiel en hoog. Het klinkt ijl, breekbaar, glas-achtig. Het is fabuleus! Het is droommuziek, gespeeld op fantasie-instrumenten, en de muzikanten zijn geen normale mensen, het zijn half-elfen. (Denk: de elfen uit Lord Of The Rings.)

Thomas Bloch, glasharmonica, is specialist in het spelen van van bijzondere instrumenten, waaronder ook glasharmonica. Maar niet alleen dat, hij organiseert festivals, geeft les, is producer. Zijn eigen muzikale repertoire is ook verre van beperkt; hij is expert op het gebied van klassieke en hedendaagse muziek, liedkunst, rock, improvisatie, theatermuziek, opera, filmmuziek en balletmuziek. En hij heeft samengewerkt met onder meer Radiohead, John Cage, Gorillaz, Tom Waits, Marianne Faithful, Emilie Simon, Daft Punk, Nana Mouskouri en Marc Almond. Hij werkte mee in La Scala van Milaan aan de originele versie (mét glasharmonica) van de opera Lucia Di Lammermoor van Donizetti. En dat is nog lang niet alles.

Pauline Haas is een van de beste harpisten, en zelfs muzikanten, van haar generatie (in ieder geval in mijn ogen, hoewel velen het met me eens zullen zijn). Zowel haar bachelor en haar master rondde zij af met de hoogst mogelijke onderscheiding. Ze is bekroond door verschillende instellingen, waaronder de Union Française des Artistes Musiciens, de Fondation Emily Porter en de Fondation Alsace. Ik verwacht in de nabije toekomst nog veel van haar te horen, ze is een muzikaal genie!

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen