vrijdag 28 september 2012

Mosteiro de Santa Maria de Alcobaça

De laatste blog uit de serie Lissabon - Beira-provincies is deze. Dit was de laatste dag in Portugal, de dag waarop we terugreden naar Lissabon. En dit is wat we op die laatste dag nog gedaan hebben.

Dit Mosteiro De Santa Maria De Alcobaça, zoals het klooster voluit heet, staat ook op de werelderfgoedlijst van UNESCO, en is het derde 'lid' van die lijst welke ik bezocht heb (de eerste twee staan overigens ook op deze blog - klik dan op UNESCO wereldergoed, onder dit bericht).

Het Mosteiro De Santa Maria is een middeleeuws klooster in Alcobaça, een plaats in het midden van Portugal. Het is gesticht in 1153 door de eerste Portugese koning Alfons I, en ook gedurende zijn hele verdere geschiedenis bleef het klooster nauw verbonden met het Portugese koningshuis. Maar mooier nog: dit klooster en dat van Santa Cruz in Coimbra (staat ook op deze blog) zijn de eerste gotische gebouwen in Portugal, én het was een van de belangrijkste kloosters uit de middeleeuwen. En mede daarom staat het op de UNESCO-lijst.

Het klooster is voornamelijk gebouwd om de macht van Alfons I van Portugal te vestigen en de kolonisatie van Moors grondgebied te promoten. Politiek en macht! Waarom zou je anders zoiets laten bouwen? En het is alleen maar handig als je een monnikenorde erbij betrekt, die anders toch geen kerk/klooster zouden hebben (de Cisteriënzerorde).

En het klooster werd groter en belangrijker. Dit was ook de plek waar zich een van de grootste en uitgebreidste bibliotheken was in de middeleeuwen (mede dankzij bijdragen van de monniken, in de vorm van boeken over de Portugese geschiedenis). Verder had de abt van het klooster grote stukken landbouwgrond, en werd er in 1269 een openbare school geopend. (De belangrijkheid van het klooster is tegenwoordig nog het beste te meten aan de vele adellijken die zich hier lieten begraven.)


Nog steeds is veel van de vroegere grandeur te zien. Het klooster is werkelijk enorm! En het mooie is: praktisch alle vertrekken zijn voor het publiek toegankelijk. Je kunt zien hoe en waar de monniken geleefd hebben, honderden jaren geleden.

Maar ook esthetisch is het geweldig (het is immers ook op de UNESCO werelderfgoedlijst komen te staan om zijn kunst), de grote open ruimten, de prachtige reliëfs in steen. Het is haast onbeschrijflijk; je moet het vooral met eigen ogen zien.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen