vrijdag 17 augustus 2012

Wilde zwanen

En alweer ben ik terug van weggeweest. En eigenlijk zou ik moeten beginnen met Portugal, maar ik wil liever over dit boek bloggen. Volgende keer Portugal, nog even geduld, eerst dit boek.

Wilde Zwanen is een van de mooist geschreven non-fictieboeken ooit. Het is rauw, beklemmend, en op een bepaalde manier ook wel een beetje romantisch (als dat het goede woord is). Ondanks al de tegenspoed blijft er een gevoel van liefde staan. En ja, het is echt non-fictie.


Wilde Zwanen gaat over drie Chinese vrouwen van drie verschillende generaties. Het gaat over Jung Chang, haar moeder en grootmoeder. De grootmoeder groeit op in een ouder China, een keizerrijk, wat langzamerhand een republiek begint te worden. Zij is nog van de generatie met ingebonden voetjes, waar vrouwen zelf niets te willen hebben. De moeder is een communiste ten tijde van de oorlog tegen Japan. Zij wil een rechtvaardig, communistisch China; ze is een vrouw met idealen. Ze helpt mee met het opbouwen van een nieuw communistisch rijk. In haar tijd komt Mao aan de macht, en de communistische droom verandert in een nachtmerrie. In dat milieu groeit ook Jung Chang zelf op, in een regime dat helemaal niets meer met communisme te maken heeft.

Dit boek heeft iets heel bijzonders, waar maar weinige non-fictieauteurs in slagen, ze weet te boeien. Ze weet geschiedenis persoonlijk te houden, en een verhaal te vertellen (in plaats van alleen droge feiten mede te delen). Het is een prachtig boek, zonder meer. Absoluut een aanrader om te lezen (lees het alleen niet als je op vakantie bent, zoals ik heb gedaan; daarvoor is het verhaal iets te duister en zwaarmoedig).


Aan Jung Chang zal ik hier maar weinig woorden weiden, omdat het interessantste al in het boek staat beschreven. Ze groeide op in het regime van Mao. In dat regime studeerde ze Engels, en later - na de val van Mao - verhuisde ze naar Londen. Daar heeft ze dit boek geschreven, en nog een paar andere werken over de moderne geschiedenis van China, waaronder een boek over Mao.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen