zondag 15 januari 2012

The yipiyuk

In the swamplands long ago,
Where the weeds and mudglumps grow,
A Yipiyuk bit on my toe...
Exactly why I do not know.
I kicked and cried
And hollered "Oh"-
The Yipiyuk would not let go.
I whispered to him soft and low-
The Yipiyuk would not let go.
I shouted "Stop", "Desist" and "Whoa"-
The Yipiyuk would not let go.
Yes, it was sixteen years ago,
The Yipiyuk still won't let go.
The snow may fall,
The winds may blow-
The Yipiyuk will not let go.
the snow may melt,
The grass may grow-
The Yipiyuk will not let go.
I drag him 'round each place I go.
This Yipiyuk won't let go.
And exactly now my child at last you know
Exactly why I walk so slow.

Shel Silverstein

Voilà, wederom een gedicht. Deze is genaamd The Yipiyuk, geschreven door Shel Silverstein.

De Yipiyuk is een fictief diertje dat in je teen bijt, en niet meer loslaat, wat je ook doet. Het leeft in de moerassen. In het gedicht wordt de hoofdpersoon gebeten door een Yipiyuk. De Yipiyuk laat niet los, zelfs na zestien jaar niet.


Shel Silverstein was een Amerikaans dichter, singer-songwriter, musicus, componist, cartoonist en schrijver van kinderboeken. Ik kende hem tot vandaag niet (ik kwam het gedicht tegen op de blog van Amanda Palmer). Hij is wel bekend, naar het schijnt; zijn boeken zijn vertaald in twintig talen.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen