donderdag 26 januari 2012

Barbe-bleue

Ik heb vanmorgen -eindelijk- de dvd van Barbe-Bleue bekeken, een kerstcadeau van Opera Zuid. Ik moet zeggen dat dit de vreemdste opera (operette) is die ik ooit gezien heb, en zeker ook de grappigste. De personages zijn sowieso al redelijk merkwaardig, maar het decor dat afwisselend een enorm bed, een enorme bank of een kelder is, maakt het nog vreemder.

Barbe-Bleue van Jacques Offenbach is een parodie op het sprookje Blauwbaard van Charles Perrault, maar in deze versie worden Blauwbaards vrouwen niet vermoord, maar verstopt in een kelder (in de wasmachine).

foto: Morten de Boer

Het verhaal begint met prins Saphir die verliefd wordt op Fleurette. Fleurette wil met hem trouwen, maar de prins twijfelt nog. Maar als ze blijkt dat ze de verloren dochter van koning Bobèche is, wil hij alsnog met haar trouwen. Blauwbaard is ook aanwezig bij hun sprookjeshuwelijk, samen met zijn zesde vrouw Boulotte. Blauwbaard wordt verliefd op Fleurette, en besluit Boulotte te vergiftigen, net zoals zijn vijf eerdere vrouwen. Maar dan neemt het verhaal een andere wending...

Barbe-Bleue is geregisseerd door Waut Koeken. Hij regisseerde eerder La Strada van Luc van Hove (gebaseerd op de film van Fellini) en De Toverfluit van Mozart (speciaal voor kinderen in het Nederlands). Verder bewerkte hij nog Aladino E La Lampada Magica van Nino Rota voor kinderen, en regisseerde hij Ba-Ta-Chan, een opera in brabbeltaal.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen